Iter

De nacht die vervloog en maar vervloog zonder de dag te brengen, kleedt de Rue musicale aan tot en met 10 oktober 2027. Haar maakster, Amalia Laurent, brengt er muzikale performances in die de verandering van ruimte en materie door geluid onderzoeken.

Het werk van Amalia Laurent wortelt in tradities die zij van Java en van Occitanië heeft meegekregen. Zij is gespecialiseerd in westerse drukprocedés die voortkomen uit de graveerkunst van de 15e eeuw en uit de eerste kaartvoorstellingen die om economische en strategische redenen werden verspreid. Daarnaast werkt de kunstenares ook met de batiktechniek, waarvan de motieven op hun beurt specifieke catalogi van de Indonesische gebieden vormen. Ook die beschouwt zij als geografische voorstellingen waarmee men zich kleedt.

Door het werken met beeld, grenzen en de doorlatendheid van echte en gefantaseerde werelden kan de Frans-Indonesische beeldend kunstenares alternatieve werkelijkheden tonen, die hier door geluid worden vervormd. Haar monumentale textielinstallatie verandert dan in een enorme trillende kaart, of in een muur die de ruimte in tweeën deelt. Dit hangende doek, tegelijk projectievlak en kosmologisch plan, ordent de bewegingen en de blik, dwingt de lichamen om door de Rue musicale te wandelen en suggereert een metafoor voor een geluidsconstructie door het collectief, die centraal staat in haar werk.

De compositie voor de performance, Iter — geleefde weg of tocht, in het Latijn —, is origineel en collectief. Zes muzikanten en zangers werken eraan mee, rond het gamelanensemble van het Musée de la musique en instrumenten die door de kunstenares in Indonesië zijn vervaardigd. Het stuk wordt uitgevoerd midden in de Rue musicale, rond het hangende textielwerk, en ontplooit een klankgeraamte dat ontstaat door de synchronisatie van de uitvoerders en de ruimte die zij samen opnieuw vormgeven.

Iter is een coproductie van de Cité de la Musique - Philharmonie de Paris en de Académie de France à Rome - Villa Médicis