Stabat Mater Furiosa

Gepresenteerd door Le Théâtre de l'épée de bois Tegenover de horror staat een vrouw recht overeind; ze weigert tranen en onderwerping. Alleen tegenover het kabaal van de wereld en de vernietigende waanzin van de mannen klaagt ze aan. Haar woord wordt een vlijmscherp, visceraal wapen: een heilige godslastering die de vrede uit de stilte van de graven rukt.

In 1999 geschreven door de dichter en toneelschrijver Jean-Pierre Siméon, is Stabat Mater Furiosa een dramatisch gedicht van zeldzame kracht, een theatermonoloog die zich verheft tot een van de heftigste en mooiste aanklachten tegen de oorlog in de hedendaagse literatuur.

Waar de traditionele mythe een passieve vrouw opdringt, door pijn verpletterd, voert Jean-Pierre Siméon een radicale verandering door: zijn mater is niet smartelijk, zij is woedend. Alleen, tegenover het onzichtbare kabaal van een oorlog zonder naam en zonder tijd, staat een vrouw recht overeind. Om haarzelf heen de vernietigende waanzin van de mannen. Voor haar “de man van de oorlog”, die universele figuur die vernietigt, verkracht en plundert in naam van abstracte ideologieën.

Zij weigert de rol van offerslachtoffer die men haar wil toedichten, en weigert te wenen. Haar tranen veranderen in een woord van vuur, een vleselijke, viscerale tirade. Zij klaagt aan, zij ontleedt de domheid van het geweld. Haar woord wordt een poëtisch wapen van massavernietiging, in staat de zekerheid van de beulen te doen barsten. “Ik blijf overeind in de zwarte wind van jullie haat”. De taal van Jean-Pierre Siméon is tegelijk ruw en hoogst lyrisch. Meer dan een gewoon theaterstuk is Stabat Mater Furiosa een tekst die de hoop met geweld uit de stilte van de graven rukt. Hij viert het leven en de hoop met een gloeiende woede.

Auteur: Jean-Pierre Siméon Regie: Christian Schiaretti - Marie Micla Vertolking: Marie Micla Creatie: Marie Micla en Marc Delamézière Choreograaf: Gilles Nicolas