1.2.3. Tchekhov !

Gepresenteerd door Le Théâtre de l'épée de bois Een triptiek van korte blijspelen van Anton Tchekhov Welkom in het universum van Tchekhov, waar het komische het tragische belachelijk maakt, waar niemand echt naar elkaar luistert, en waar het leven lijkt op een slecht toneelstuk dat je tot het bittere einde gedoemd bent te spelen.

Drie verhalen over mannen. Drie ineenstortingen. Hetzelfde genie in het mislukken.

In Le Chant du cygne ontwaakt een oude, dronken acteur alleen in een lege schouwburg. Tussen twee pathetische tirades van Shakespeare beseft hij dat zijn bestaan slechts een lange, mislukte komedie is geweest. Valse applaus, waanzinnige herinneringen: het gordijn valt over een carrière die nooit echt heeft bestaan.

In Tragédien malgré lui zien we een ambtenaar die verandert in een huishoudelijk lastdier. Eindeloze boodschappen voor het gezin en de buren. De lijst wordt zo lang dat het verstikkend wordt. Wat een simpel uitstapje had moeten zijn, wordt een marteling waarin elk extra verzoek hem nog dieper in hysterie stort. Martelaar van het dagelijks leven draagt hij zijn kruis met een tragische waardigheid die totaal onevenredig is.

In Duel (bewerking voor twee acteurs van de novelle Un Duel) haten twee mannen die alles scheidt – een arrogante wetenschapper en een depressieve ambtenaar – elkaar tot het slotgevecht. Pistolen bij zonsopgang! Behalve dat niemand echt weet waarom ze vechten. Eer? Trots? De monsterlijke verveling van het provinciale leven? Het duel wordt een metafysische klucht waarin ieder stiekem hoopt zijn doel te missen.

Wat de drie teksten bindt? De Tchekhoviaanse kunst om mislukking om te zetten in een jubelende voorstelling. De personages storten met flair in elkaar, schreeuwen hun wanhoop de leegte in en worstelen met dramas die ze zelf hebben bedacht. Ze zijn groteske, ontroerende, ondraaglijke figuren – en verschrikkelijk menselijk.

Van: Anton Tchekhov Regie: Jean-Christophe Barbaud Met: Gérard Rouzier en Frédéric Schmitt Licht: Marta Lucrezi