Antonio Vivaldi

Antonio Lucio Vivaldi [anˈtɔːnjo ˈluːtʃo viˈvaldi], geboren op 4 maart 1678 in Venetië en overleden op 28 juli 1741 in Wenen, was een Italiaans violist en componist van barokmuziek. Hij was tevens priester van de katholieke kerk.

Vivaldi was een van de beroemdste en meest bewonderde violisten van zijn tijd (“onvergelijkbare virtuoos van de viool” volgens een getuigenis uit die tijd). Hij wordt ook erkend als een van de belangrijkste componisten van de barokperiode, als voornaamste initiatiefnemer van het solistenconcert, een genre dat is afgeleid van het concerto grosso. Zijn invloed, in Italië en in heel Europa, was aanzienlijk; dat blijkt uit het feit dat Bach meer werken van Vivaldi heeft bewerkt en getranscribeerd dan van enige andere musicus.

Zijn activiteit spitste zich toe op instrumentale muziek, vooral voor viool maar ook voor een uitzonderlijke verscheidenheid aan instrumenten, op religieuze muziek en op operamuziek. Hij schreef een groot aantal concerto's, sonates, opera's en religieuze werken; hij beweerde een concerto sneller te kunnen componeren dan de kopiist het kon overschrijven. Vanwege zijn rode haar kreeg hij de bijnaam il Prete rosso, “De Rode Priester”, een bijnaam die in Venetië misschien bekender was dan zijn echte naam, zoals Goldoni vermeldt in zijn Memoires.

Zijn muziek, waarvan een deel tijdens zijn leven werd gepubliceerd, raakte na zijn dood snel in de vergetelheid, evenals zijn naam, zoals het geval was bij veel componisten uit de 18e eeuw. Pas in de 19e eeuw kreeg zijn werk weer enige belangstelling van geleerden, dankzij de herontdekking van Johann Sebastian Bach. Zijn échte erkenning kwam in de eerste helft van de 20e eeuw, dankzij het werk van geleerden en musicologen zoals Arnold Schering en Alberto Gentili, de inzet van musici zoals Marc Pincherle, Olga Rudge, Angelo Ephrikian, Gian Francesco Malipiero en Alfredo Casella, en het enthousiasme van kenners zoals Ezra Pound.

Vandaag behoren enkele van zijn instrumentale werken, met name de vier concerto's die bekendstaan als Les Quatre Saisons, tot de populairste werken van het klassieke repertoire.