Semons nos resistances

Nu de crises zich opstapelen, de heersende verhalen onze horizon afsluiten en de vitale hulpbronnen van de aarde opraken, is het dringend om samen te komen en rechtvaardiger en duurzamer levensmodellen te bouwen. Het is deze onmiddellijke, politieke en collectieve noodzaak die de vijftien kunstenaars van de tentoonstelling Semons nos résistances verkennen.

Institutioneel, economisch en milieugeweld getuigen van ambities om lichamen, grondgebieden en verbeeldingswerelden te controleren, uit te buiten en uit te putten.

Nu de roofzuchtige logica van het neoliberale model en de haatdragende discours die ermee gepaard gaan steeds verder toenemen, is het onontbeerlijk daar een vastberaden weigering tegenover te stellen.

Toch blijven de mogelijkheden om gehoor te vinden beperkt wanneer burgers louter als toeschouwers worden weggezet.

Hoe kunnen we het verlangen naar verbondenheid en actie opnieuw doen opbloeien, nu onze tijd concurrentie en normen voortbrengt en terugtrekking op zichzelf en schadelijke emoties voedt, in de eerste plaats woede, wrok en angst? Waar vinden we de kracht om uit de nacht te komen?

De strijd, met wat zij aan collectiviteit, aandacht voor de ander, vreugde en verlangen naar emancipatie met zich meebrengt, lijkt heilzame scheuren te kunnen openen waardoor het licht weer binnen kan, zowel in onszelf als in de structuren van de gevestigde orde.

Ook al zijn ze incidenteel, in de minderheid of bescheiden, dragen weerstandsgebaren eraan bij onze aanwezigheid in de wereld en de betekenis van onze interacties opnieuw menselijk te maken.

Naarmate ze zich vermenigvuldigen en met elkaar verbinden, kunnen ze uitgroeien tot onweerstaanbare bewegingen waarin kennis, hoop en ervaringen circuleren en waarin andere vormen van relatie en samenwerking worden gedeeld.

Strijd kan zich weliswaar uiten in eisen en machtsverhoudingen, maar ze komt evenzeer tot uiting in overtreding, in de aandacht voor kwetsbaarheid, in het erkennen van de eigen privileges, in het afbreken van giftige verhalen en in gedeelde en doorgegeven verhalen.

Empathie, aandacht, verbeelding en zorg worden dan subversieve krachten, die diepgaande veranderingen kunnen voeden: individueel, collectief, maatschappelijk en ecologisch.