Ivan Aguéli

Het Institut suédois wijdt zijn herfsttentoonstelling aan Andreas Eriksson (geboren in 1975), een belangrijke figuur uit de hedendaagse kunstscène. Zijn meditatieve werk, in aardse en plantaardige tinten, wordt naast dat van Ivan Aguéli (1869 – 1917) getoond, kunstenaar, denker en grote reiziger.

Andreas Eriksson bouwt visuele structuren op met blokken, lagen en penseelstreken, die gelezen kunnen worden als evenveel manieren om de wereld te ervaren. Geologische lagen, mineralen, mos, bladeren of schors… Zijn schilderijen zijn overlagingen van materialiteit, opeenhopingen van energie en tijd in uiteenlopende dichtheden en vormen.

Zijn kunst is fundamenteel verbonden met één en dezelfde plek: Medelplana, aan de voet van het plateau Kinnekulle, in het zuidwesten van Zweden, nabij het meer Vänern. De aardse en verzadigde kleuren van zijn schilderijen komen uit de landschappen die zijn huis omringen en die zijn dagelijks leven vormen.

Tegenover de monumentale schilderijen van Andreas Eriksson worden een tiental kleinformaat werken van Ivan Aguéli getoond, schilder en mysticus die aan het begin van de vorige eeuw overleed. Hun geringe formaat wijst op een beweging: deze werken zijn gemaakt op de wegen die hem ver weg voerden van zijn geboortestad Sala, een kleine mijnstad in een bergachtige streek in centraal Zweden. De landschappen doen denken aan het zuiden; ze zijn door de zon uitgebleekt en lichtend, de vormen zijn gereduceerd en vereenvoudigd, bijna kubistisch, alsof ze haastig en vol vuur geschilderd zijn.

De werken van Ivan Aguéli zijn geselecteerd door Andreas Eriksson, die hen een volwaardige plaats in zijn tentoonstelling wilde geven. Qua palet, motieven, sfeer en benadering zijn de werken van de twee kunstenaars bijna tegenpolen. Het verblindende licht en de uitgestrekte luchten van Aguéli; de donkere, minerale aarde van Eriksson.

Ivan Aguéli was ervan overtuigd dat kunst een poort kon zijn naar een hogere waarheid. Zijn hele leven was een onophoudelijke zoektocht, gedreven door verschillende spirituele, politieke en esthetische leerstellingen. Een reis die hem vanuit Sala naar zulke verre horizonten leidde als Parijs en Caïro.