Jacques Brel

Jacques Brel, geboren op 8 april 1929 in Schaarbeek (België) en overleden op 9 oktober 1978 in Bobigny (Frankrijk), was een Belgische singer-songwriter, dichter, acteur en regisseur.

Aan het begin van de jaren vijftig verliet Jacques Brel zijn geboorteland België om in Parijs zijn kans in de chanson te wagen. Gesteund en aangemoedigd door Jacques Canetti kende hij een moeilijke start, totdat in 1956 de doorbraak kwam met zijn eerste grote succes “Quand on n'a que l'amour”. Daarna volgden de successen elkaar snel op: “Je ne sais pas”, “La valse à mille temps”, “Les Flamandes”, “Le moribond”, “Madeleine” en vooral “Ne me quitte pas”, dat als een van de grootste Franse chansons wordt beschouwd. Brel vestigde zich definitief als een vaste waarde in de chanson, zowel als auteur als vertolker, in de studio en op het podium, waar zijn zang, waarin hij zich volledig gaf, voor opschudding zorgde.

Na jarenlange tournees en terugkerende optredens in de Olympia in Parijs, gedurende meer dan tien jaar, stond Jacques Brel op het hoogtepunt van zijn populariteit toen hij in 1966 stopte met het tour de chant. Hoewel hij nog enkele platen opnam en L'Homme de la Mancha op het toneel bracht, wijdde hij zich vervolgens aan de film. Daarin speelde hij als acteur een tiental films, waaronder twee die hij zelf schreef en regisseerde: Franz en Le Far West, dat werd geselecteerd voor de officiële competitie van het Filmfestival van Cannes in 1973.

In 1973 verliet hij de film, ging hij op een zeilboot de zee op en vestigde hij zich uiteindelijk met zijn partner Maddly Bamy op de Marquesaseilanden. Op een laatste album, in 1977, wijdde hij een lied aan de archipel.

Jacques Brel overleed in oktober 1978 op 49-jarige leeftijd aan longkanker.

Samen met Léo Ferré, Georges Brassens en Jean Ferrat geldt Jacques Brel als een van de grote namen van de Franse chanson. Zijn discografie telt veel liedjes die klassiekers zijn geworden, zoals Les bourgeois, Le Plat Pays, Les vieux, La Fanette, Amsterdam, Ces gens-là, La Chanson des vieux amants, Vesoul...

Met meer dan 25 miljoen internationaal verkochte albums is Brel een icoon van de Franse chanson. Hoewel zijn liedjes grotendeels in het Frans zijn opgenomen, inspireerde hij in zijn tijd veel Engelstalige singer-songwriters, zoals David Bowie, Mort Shuman, Alex Harvey, Leonard Cohen, Marc Almond en Rod McKuen. Verschillende van zijn liedjes werden ook in het Engels vertaald in de Verenigde Staten en onder meer gezongen door Ray Charles, Judy Collins, John Denver, het Kingston Trio, Nina Simone, Frank Sinatra, Scott Walker en Andy Williams.