24 Place Beaumarchais

Hoe bouw je jezelf op wanneer alles om je heen al lijkt te hebben beslist welke plek je zult innemen? Brahim Koutari brengt op het toneel een intiem en politiek verhaal, voortgekomen uit zijn traject als kind van Échirolles dat acteur werd. Een eigen parcours, doorkruist door politiecontroles, maatschappelijke toewijzingen en gefrustreerde dromen, maar ook door de liefde voor de zijnen en voor zijn buurt, het geloof, de onderlinge hulp, de humor en de beslissende ontdekking van het theater.

Geschreven door auteur Adèle Gascuel op basis van haar verhaal, brengt de tekst een levendig, direct en diep belichaamd woord tot leven. Je hoort het taalgebruik van de buurt, stand-up, rap, Marokkaans Arabisch, de taal van het gebed, maar ook Molière en Shakespeare. Deze veelheid aan talen en registers vormt een theater dat dicht bij een leven staat, ver verwijderd van clichés over de banlieue en van voorbeeldige, kant-en-klare succesverhalen. Op het toneel bouwt Brahim Koutari alles open en bloot voor het publiek op. Plaatsen verschuiven, herinneringen duiken op, verhalen worden opnieuw gespeeld. Wat zich dan aftekent, is niet alleen het verhaal van een man die “zijn plek in het theater heeft gevonden”, maar dat van een dieper gebaar: een wereld, een geheugen, een adres en een werkelijkheid die al te vaak buiten beeld blijft, met zich meedragen het theater in. Zoals regisseuse Catherine Hargreaves schrijft, is de voorstelling niet slechts een getuigenis; ze is ontstaan uit een ontmoeting, die van een trio: een manier om eraan te herinneren dat theater ook een gemeenschappelijk terrein kan worden. Tussen levensverhaal, aanspreking van het publiek en kracht van belichaming is 24 Place Beaumarchais een voorstelling van overdracht, heilzaam en verbindend. Ze brengt een woord dat het geweld van de toewijzingen benoemt, maar ook de mogelijkheid om de lijnen te verleggen, je plek terug te nemen en anderen uit te nodigen om op hun beurt het theater binnen te gaan.

Tekst: Adèle Gascuel, met de medewerking van Brahim Koutari

Regie: Catherine Hargreaves, in samenwerking met Adèle Gascuel

Met: Brahim Koutari

Decor: Benjamin Lebreton

Licht: Stéphanie Daniel

Geluid: Patrick Jammes

Kostuums: Suzanne Devaux

Regieassistentie: Angélique Heller

Productie: MC2 : Maison de la Culture de Grenoble – Scène nationale, Cie les 7 sœurs

Met steun van de Ville d’Échirolles, het Théâtre National Populaire de Villeurbanne en Théâtre Ouvert – Centre national des dramaturgies contemporaines.