Lushe

in overleg met Pulp Agency & 17 RECORDS Er zijn loopbanen die aan geen enkele bekende logica gehoorzamen. Lushe is niet opgegroeid in de rap. Op zijn 20e begint hij video's te filmen op TikTok — een microfoon, een sample, een paar woorden erbovenop.

Geen berekening, geen strategie. Gewoon de vanzelfsprekendheid van een jongen die goed schrijft. Hij put zowel uit Rihanna als uit Aznavour, of Le Temps est bon, tot hij zijn samples zelf maakt. De hype begint.

Tot een freestyle waarin hij zich een feat voorstelt met Big Flo & Oli, gelegd over de laatste seconden van een van hun nummers. De droom wordt werkelijkheid: de twee Toulousaanse rappers stellen voor hem echt op te nemen. Lushe is 21 jaar en heeft twee jaar rap achter de rug.

Die jeugd is geen detail — ze is de kern van het personage. Hij is niet gevormd door een decennium op het podium, hij heeft de codes niet overgenomen voordat hij begon te schrijven.

Hij komt met zijn obsessies intact: een deels in Rusland doorgebrachte jeugd, een depressie die hij heeft doorstaan.

Dat alles vindt zijn weg in zijn teksten zonder te worden tentoongesteld — met de terughoudendheid van iemand die heeft geleerd het verschil te zien tussen wat je zegt en wat je zingt. Zijn rap is boom bap, klassiek in de vorm, eigenzinnig in de inhoud.

Zonder het te zoeken wordt Lushe een van de voortrekkers van de terugkeer in kracht van de klassieke rap, een genre waarvan men dacht dat het op sterven na dood was en dat een nieuwe jeugdigheid vindt.

Montmartre — zijn bekendste nummer — vertelt eenvoudig een waargebeurd verhaal: twee geliefden op de top van een heuvel, een “ik hou van je” dat voor het eerst wordt uitgesproken, en een brief aan zijn partner om haar te herhalen dat ze sterk is en er niet aan mag twijfelen.

Er zit in dit nummer een tederheid, een oprechtheid die raakt zonder te willen raken. Misschien verklaart dat alles wat daarna komt.

000 maandelijkse luisteraars op Spotify, rondt hij een Franse tournee af die volledig uitverkocht was en vult hij de Maroquinerie in minder dan vierentwintig uur voor zijn eerste soloconcert.