Nina Simone — tributeconcerten

Eunice Kathleen Waymon, bekend als Nina Simone /ˈni.nə sɪ.ˈmoʊn/, geboren op 21 februari 1933 in Tryon (Noord-Carolina, Verenigde Staten) en overleden op 21 april 2003 in Carry-le-Rouet (Bouches-du-Rhône, Frankrijk) aan de gevolgen van kanker, was een Amerikaanse pianiste, zangeres, componiste en muziekarrangeur. Ze was ook actief als burgerrechtenactiviste. Samen met Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan en Billie Holiday wordt zij beschouwd als een van de vier grootste jazzzangeressen aller tijden.

Geboren in een methodistisch gezin, voelde de jonge Eunice zich sterk aangetrokken tot klassieke muziek, maar armoede en racisme maakten een einde aan haar ambities. Oorspronkelijk wilde zij concertpianiste worden, maar uiteindelijk maakte zij naam in uiteenlopende muziekstijlen, onder meer jazz, blues, klassieke muziek, soul, folk, R&B, gospel en pop. Haar muzikale loopbaan kreeg inderdaad een andere wending toen ze een studiebeurs voor het muziekinstituut Curtis geweigerd kreeg. Terwijl ze in een kleine club in Philadelphia speelde en zong, werd ze door het label Bethlehem Records benaderd voor een opname. In 1957 werd het nummer I Loves You, Porgy, een lied uit de opera Porgy and Bess van George Gershwin, een grote hit in de Verenigde Staten. Haar eerste album, Little Girl Blue, verscheen in 1958.

Nina Simone nam in haar carrière zo'n vijftig albums op en is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de vocale jazz. Zij trad bovendien meerdere keren op op het Montreux Jazz Festival. Haar originele stijl ontstond uit de versmelting van gospel- en popliedjes met klassieke muziek.

Halverwege de jaren zestig zette zij zich in voor de burgerrechtenbeweging. Haar muziek had grote invloed op de strijd voor gelijke rechten die Afro-Amerikanen in die periode in de Verenigde Staten voerden. Krachtig en radicaal als ze was, is ze nog steeds een bron van inspiratie voor de generaties die volgden.